_{(عکس: سیدمحمد شبیری)}

یکی از پرمخاطب ترین پایگاه های اینترنتی که در پیوند با بیماری های خونی از جمله تالاسمی با هدف معرفی آنها که در درمان و زندگی موفق هستند به تازگی به معرفی یک هنرمند عکاس و فیلمساز ایرانی از شهر شیراز پرداخته است.

این پایگاه اینترنتی که در کشور آمریکا قرار دارد و با هدایت «ژوزفین بیلا» کار می کند در تازه ترین گفتگوی خود با محمدحسین نیکوپور، هنرمند و روزنامه نگار ایرانی پرداخته تا با معرفی شیوه زندگی و کار او  تالاسمی های سراسر دنیا را به امید دعوت کند.

ژوزفین بیلا، نویسنده و سخنران الهام بخشی است که در این سایت اینترنتی پرمخاطب ایده های جدید در سلامتی و تندرستی برای آنها که بیماری مزمن دارند می آموزد.

این کنشگر حقوق بیماران که برای حقوق تالاسمی  ها تلاش می کند با سخنرانی در جلسات یا کنفرانس های بین المللی برای تشویق کردن تالاسمی ها به زندگی بهتر و موفق تر در این پایگاه اینترنتی که به نوعی شبکه مجازی بیماران تالاسمی است به معرفی تالاسمی های موفق در درمان و زندگی روزانه می پردازد.

او که فوق لیسانس مددکاری از دانشگاه نیویورک است، اینک به عنوان مددکار کار می کند و نویسنده کتابی درباره خون گیری است که با عنوان «انتقال: راهنمای بقا بیمار» در کشور آمریکا منتشر شده و به عنوان یک کتابچه راهنما به کاربر خود کمک خواهد کرد که ذهن و بدن خود را در طول آماده سازی و قبل از آن برای افرادی که نیاز به تزریق خون از هر نوع دارد یاری میرساند.

سازمان مدیریت غذا و داروی کشور آمریکا یکی از سازمانهای دولتی آمریکا است و در این سازمان یک دفتر است که کارهای در مورد مسایل بهداشت و درمان خاص انجام می دهد، ژوزفین بیلا در این سازمان جای دارد و به عنوان بیمار تالاسمی برای این سازمان پیشنهاد می کند و نظرش را می دهد.

این کنشگر حقوق بیماران در گفتگو با محمدحسین نیکوپور، روزنامه نگار، عکاس و کارگردان ایرانی که با عنوان «چگونگی رشد یک تالاسمی؛ چشم انداز یک مرد ایرانی» در این سایت منتشر شد چگونگی زندگی و کار او را کاویده است.

این گفتگو که در ساعات نخستین انتشار با بازنشر از سوی پایگاه اینترنتی «فدراسیون جهانی تالاسمی»(TIF) روبه رو شد توسط یک جامعه شناس، ایرانشناس، نویسنده و پژوهشگر پزشکی با نام «ساچیکو پاول» در سفر تحقیقاتی به ایران میسر شد که تاکنون بیش از 700 نفر بازدیدکننده داشته است.

در ادامه چکیده ای از این گفتگو را میان ژوزفین بیلا و محمدحسین نیکوپور خواهید خواند:

بزرگ شدن با بیماری تالاسمی ماژور برای شما چطور بود؟

برای من تولد با تالاسمی از شش ماهگی بود، بنابرین من تقریبا تمام این سالها با یک نارسایی خونی سپری کردم و پذیرفتم که تالاسمی بیماری نیست بلکه یک همراه همیشگی است و شاید همراهی که وفادار ترین دوست من هست.

در مورد اهدا کنندگان خون چه نظری دارید و داشتید؟

فکر میکنم کاری که این انسانهای بزرگوار می کنند نمونه فداکارترین افراد روی کره زمین اند که هیچ جمله و واژه ای نمی تواند این از خودگذشتگی را بیان کند.

برای دفع آهن یا "کیلیت آهن" چی کار می کنید و می کردید؟

من از آن دسته بیماران تالاسمی بودم که این شانس را داشتم به فاصله کمی از تشخیص بیماری ام با پیگیری خانواده ام از داروی دسفرال استفاده کنم.  ممکن است در کودکی به خاطر دردی که باید تحمل می کردم کمی در مقابل درمان با آمپول دسفرال مقاومت می کردم اما در نوجوانی و جوانی پی بردم که این دارو مهمترین علت زنده ماندن من است و همواره این دارو و پمپ تزریق آنرا به عنوان مونس و همدم خود می دانم که همه جا و هرزمان با من مانده است.

نسبت به خانواده های بچه های تالاسمی که به درمانگاه باهم می رفتید رفتار اعضای خانواده شما  چه جوری بود؟خانواده شما  با شما چطور رفتار می کنند و می کردند؟

 آنها با فراهم کردم فضای دلگرم کننده و مراقبت های دلسوزانه همواره نگران من بوده و هستند. آنها هم با درک نارسایی خونی من کمتر پیش آمد نگرانی خود را به من منتقل کنند.

در مدرسه هایی که می رفتید شما با چه نوع چالش ها یا مشکلاتی برخورد کردید؟

در سالهایی که هنوز به خوبی تالاسمی معرفی نشده بود معلمها و بچه ها به خاطر نداشتن آگاهی گاهی وقتها رفتار مناسبی با من نداشتند و حتی مسخره می کردند. یادم هست که در دوران دبستان آموزگاری داشتم که فکر می کرد وقتی پدر ومادرم اجازه من را از مدرسه می گیرند و می برند به دروغ می خواهند من را به پارک ببرند! 

 

شما چگونه یک عکاس و روزنامه نگار موفق شدید؟

من در دوره ای این شانس را داشتم که به خاطر حضور در دوره های آموزشی فیلمسازی به عکاسی علاقه مند بشوم. بعد از اینکه عکاسی را فراگرفتم در محافل خبری شرکت کرده و با نشریه های غیرحرفه ای شناخته شدم و پس از مدتی به رسانه های حرفه ای راه پیدا کردم و به مرور روزنامه نگاری حرفه ای را تجربه کرده و آموختم.

برنامه کار شما را با برنامه رفتن بیمارستان چطور تنظیم می کنید؟

معمولا برای رفتن به بیمارستان و درمان سعی می کنم روزهای آخر هفته را انتخاب کنم که لطمه ای به کارم نزند، اما اگر این امکان فراهم نشد از محل کارم اجازه می گیرم.

آیا می توانید تصاویر شما را که زندگی شما در ایران را خوب نشان می دهند اشتراک بگذارید؟یعنی تصاویر مثل بیمارستان شما یا دفتر شما یا غیره را می توانید بدهید تا نشان بدهم توی بلاگ من (ژو) ؟

من با کمال میل دوست دارم این تصاویر مورد استفاده دوستانم قرار گیرد.

چطور سعی می کنید برای رسیدن به اهداف خودتان مثبت بمانید و جلو بروید؟

من گرچه مانند هر انسانی گاهی از سختی ها نگران و خسته می شوم اما با پرداختن به کارم که آنرا عاشقانه دوست دارم خودم را از فضای نگرانی و خستگی رها می کنم و با مطالعه کتاب و مقاله های هنری و رمان یا خواندن روزنامه نگرانی و خستگی را از خودم دور می کنم.

شما خیلی موفق هستید؛ به مردم هند، افغانستان، ایران و پاکستان چه پیشنهادی دارید تا موفق بشوند؟

 پیشنهاد می کنم با راه اندازی انجمن های مردمی و از میان این بیماران که انگیزه بالایی برای مشارکت در کارهای گروهی دارند مشکلات را حل کرده و مسیر درمان و زندگی بیماران تالاسمی را مانند افراد سالم طی کنند. اینکه فکر کنند تالاسمی بیماری است که درمان پذیر نیست نمی تواند راه موفقیت را برای خانواده ها و بیماران تالاسمی همراه داشته باشد. یک فرد مبتلا به تالاسمی گرچه ممکن است دچار نارسایی هایی باشد اما توانایی هایی دارد که هیچ یک از انسانهای سالم از آن بهره نمی برند. بیمار تالاسمی تنها انسانی است که در عین نارسایی خونی از هوش بالا و علاقه به کار بهره می برد.

محمدحسین نیکوپور که اکنون به عنوان کارشناس خبر پایگاه اطلاع رسانی و روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان فارس و خبرنگار سرویس فرهنگ و هنر خبرگزاری مهر فعالیت می کند در 15 سال گذشته بارها در محافل فرهنگی و هنری مورد تقدیر قرار گرفته است.

او که روزنامه نگاری را از "خانه روزنامه نگاران جوان ایران" با نشریه خانگی "پارسیان" به صورت تجربی آغاز کرده و پس از تشکیل نخستین تحریریه جوانان تالاسمی که منجر به انتشار ماهنامه "پگاه" شد به عضویت انجمن روزنامه نگاران جوان استان فارس در آمد به فاصله کوتاهی به عنوان عضو هیئت رئیسه این انجمن انتخاب شد.

نیکوپور تاکنون یک نمایشگاه عکس خبری و مستند اجتماعی با عنوان "فتوژورنالیست" در نگارخانه ملی شیراز به صورت فردی برگزار کرده و در دهمین جشنواره مطبوعات کشور به بخش مسابقه تک عکس خبری نشریات محلی راه یافته ام. همچنین در نخستین جشنواره عکس "تصویر پایداری" مورد تقدیر قرار گرفته و در نخستین نمایشگاه عکس های خبری استان فارس که اسفند 1384 در نگارخانه وصال – شیراز برگزار شد مورد تقدیر قرار گرفت. پیش از این نیز با دو عکس از نهمین انتخابات ریاست جمهوری به همراه تعدادی از عکاسان خبری دیگر در نمایشگاهی با عنوان "مردم ، انتخابات، ایران امروز" در خانه فرهنگ ایران در پاریس حضور داشت.

او که دانش آموخته رشته عکاسی خبری و کارشناس رشته گرافیک از دانشگاه های شیراز است تاکنون در نمایشگاه های گروهی عکس دومین هفته فیلم و عکس انجمن سینمای جوانان شیراز، نخستین نمایشگاه عکس های خبری فارس(یادواره شهدای عکاس و خبرنگار سانحه هوایی C130)، نمایشگاه گروهی "هشت سال با خاتمی" در تالار آبی مجموعه فرهنگی و تاریخی نیاوران ، نخستین نمایشگاه سراسری عکس عاشورا(قاب سرخ) در سازمان فرهنگی و هنری شهرداری مشهد، نمایشگاه گروهی "زن در قاب" (به مناسبت روز خبرنگار)، نمایشگاه گروهی "مردم، انتخابات، ایران امروز" در خانه فرهنگ ایران – پاریس، نمایشگاه گروهی اعضای انجمن عکاسی کانادا(کلوپ عکس کارون) /گالری هفت ثمر  تهران،نمایشگاه گروهی اعضای انجمن عکاسی کانادا(کلوپ عکس کارون) در موزه هنرهای معاصر  اصفهان، نمایشگاه دائمی گروهی گالری مان هنرنو  تهران، نمایشگاه گروهی عکس ارمنستان در نگارخانه باغ مهرجوان  شیراز، نمایشگاه گروهی مسابقه عکس تئاتر ایثار ، نمایشگاه گروهی جشن تصویر سال در خانه هنرمندان ایران و نمایشگاه پنج عکاس خبری در نگارخانه حوزه هنری فارس

این عکاس خبری مطرح فارس در کارنامه هنری خود ساخت فیلم های کوتاه و مستند "ماراست قامتان"، "چشمان پرسکوت"، "جیم.واو.الف.نون"، "طلوع یعنی شکفتن" و فیلم های کوتاه و داستانی "نهایت1/12"  و فتوویدیو آرت "چاپ دوم" را نیز گنجانده است.

 این هنرمند پرکار که عضو انجمن عکاسان کانادا(کلوپ عکس کارون) است حضور و جوایزی در جشنواره های فیلم داشته که از آن جمله می توان به نوزدهمین جشنواره ملی و هفتمین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران، نخستین جشن سینمای آزاد، اولین جشنواره فیلم کوتاه و عکس جوانان فارس، سومین هفته فیلم و عکس انجمن سینمای جوانان شیراز، نهمین جشنواره فیلم دفاع مقدس، نخستین جشنواره فیلم های کوتاه ایرانی دوبی، نخستین جشنواره فیلم، نماهنگ، انیمیشن آرمان، سومین و پنجمین جشنواره فیلم تصویر هنرمند، و  مروری بر آثار یک سینماگر جوان(نمایش و نقد و بررسی فیلم های ماراست قامتان و چشمان پرسکوت) اشاره کرد.

نیکوپور موفق به دریافت لوح تقدیر و جایزه سومین هفته فیلم و عکس انجمن سینمای جوانان شیراز برای فیلم ماراست قامتان، لوح تقدیر و جایزه اولین جشنواره فیلم و عکس جوانان فارس برای فیلم ماراست قامتان، لوح تقدیر نهمین جشنواره فیلم دفاع مقدس برای فیلم ماراست قامتان، لوح تقدیر و جایزه نخستین نمایشگاه عکس های خبری فارس و کسب مقام سوم جشنواره هنرهای تجسمی همه هنرمندان شهر و عکاس برتر نخستین جشنواره عکاسان منتخب فارس شده است.

این هنرمند و روزنامه نگار استان فارس در سال 2006 میلادی از سوی کالج بین المللی کانادا موفق به دریافت گواهینامه کارگردانی سینما شد.

 

برگردان انگلیسی گفتگوی ژوزفین بیلا با محمدحسین نیکوپور را اینجا بخوانید

 

بازنشر این گفتگو در رسانه های دیگر:

روزنامه نیم نگاه

روزنامه عصرمردم

خبرگزاری هنر ایران

روزنامه افسانه

خبرنامه روابط عمومی دانشگاه شیراز

پایگاه اطلاع رسانی و روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان فارس

هزاران نگاتیو دوران جنگ در گزند نابودی قرار دارد

_{(تصویری از جعفر امیری هنگام تصویربرداری جنگ/عکس:محمدحسین نیکوپور)}

محمدحسین نیکوپور: یک پیشکسوت تصویربردار و عکاس جنگ، گفت: هزاران نگاتیو دوران دفاع مقدس در معرض خطر نابودی قرار دارد.

جعفری امیری که سال ۵۸ پس از پایان دانشگاه وارد صدا وسیما شده و با آغاز جنگ به جبهه ها اعزام می شود در گفتگو با خبرنگار مهر با بیان اینکه ۴۵ روز پس از آغاز جنگ تحمیلی راهی اهواز شده تا به عنوان تصویربردار در خدمت صداوسیمای خوزستان باشد، ابراز کرد: روز هشتم آبان 1360 آزادسازی بستان بود که درعملیات طریق القدس به همراه بهروز گودرزی خبرنگار صدا وسیما و شهید بهروز خلیلیان گزارشگر رادیو اهواز اولین تصاویر از شهر آزاد شده بستان به صدا وسیما ارسال و به صورت سراسری پخش شد.

(جعفر امیری، تصویربردار و عکاس جنگ ایران و عراق/عکس:محمدحسین نیکوپور)

وی با اشاره به اینکه تا سال 61  در جریان جنگ مشغول به تصویربرداری از رویدادهای جنگ ایران و عراق بوده، ادامه داد: حین عملیات های مختلف تصویربرداری می کردم تا اینکه در اثر شلیک توپ به همراه دیگر همرزمان مجروح شدم.

این رزمنده بسیجی که در عملیات آزادسازی بستان، فتح المبین و در ادامه در عملیات های بیت المقدس و آزادسازی خرمشهر ، عملیات رمضان و کربلای ۴و۵ حضوری فعال داشته، افزود: آخرین مقاومتهای نیروهای بعثی توسط گروه ما تصویربرداری می شد.

_{(جعفر امیری با شهید احمد سگوند در عملیات آزادسازی بستان همراه بود/عکس جعفر امیری)}

جعفری که از سال ۶۲  در مجموعه سپاه مشغول به کار بوده و در ادامه جنگ به عکاسی دفاع مقدس روی آورده، گفت: در جریان جنگ تحمیلی بیش از 4هزار فریم عکس فتوشیمی از مجموعه عکس های دفاع مقدس دارم که اکنون بلااستفاده مانده است.

این پیشکسوت عکاسی و تصویربرداری جنگ از عدم توجه به این مجموعه ارزنده که حاوی تصاویر بکری از شهدای دفاع مقدس از جمله شهید مجید سپاسی، شهید احمد سگوند، شهید اعتمادی و دیگر حماسه سازان و سرداران شهید استان فارس است ابراز گلایه کرد و در پاسخ به خبرنگار مهر در خصوص قرار دادن این مجموعه به انجمن عکاسان انقلاب اسلامی و دفاع مقدس، گفت: هرگاه که این انجمن بخواهد می شود این مجموعه را در اختیار آنها قرار داد، چراکه نگاتیوهای این آثار در گونی در ساختمان کنگره سرداران و 14هزار شهید استان فارس نگهداری می شود.

وی که ترک قشقایی اهل فیروزآباد است، مجموعه ای از عکس های خود را برای دیوارنگاری های شهر شیراز و دیگر نقاط در اختیار نهادها قرار داده است.

یادداشت هایی پیرامون نمایشگاه عکس

"10تا10" گام دوم را برداشت؛ نشست های پنهانی در کافه افشا شد

اکنون که نمایشگاهم در کافه فردوسی با ابراز مهر دوستان، هنرمندان و بزرگان شیراز روبه رو شده و روزی نیست که بزرگی با آمدن به نمایشگاه من را مورد لطف قرار ندهد پیش از هر چیز باید از دوستان رسانه ای که همواره رویدادهای فراگرد من را بازتاب می دهند سپاسگزاری کنم.

همچنین از قدم رنجه ی زاوش تقوایی که روز نخست نمایشگاه هنگامی که من نبودم مرا با آمدنش به کافه شرمنده بزرگواری خودکرد، نازنین و همسرش، مصطفی توکلی، فریماه و سحر و فرنود کوچولو که شامگاه  دوم به نمایشگاه آمدند سپاس میگویم. از سویی  نیز امیر سبوکی، عکاس و هنرمند گرانقدر مرا شرمنده بزرگواری اش کرد و پیش از ظهر به کافه آمده بود و من نبودم که اورا همراهی کنم.

به هر روی هر که من را با آمدنش به کافه مورد مهر قرار می دهد سپاس می گویم البته کسانی هم آمدند که در ظاهر بیش از اینکه برای دیدن عکس ها آمده باشند برای کافه نشینی پنهانی آمده بودند، اما چه خیال خامی چون آفتاب زیر ابر پنهان نمی ماند گرچه همین که هنرمندان و بزرگان شیراز من را با قدومشان مفتخر می کنند از هر جایزه و تقدیری گرانسنگ تر است، اما به قول یکی از بچه های کافه شاید این گروه چهار نفره که من آنها را چهارگانه "ت" می نامم بیش از اینکه برای دیدن عکس ها آمده باشند برای یک کودتای خاموش به کافه آمدند و رفتند غافل از اینکه از قضا جایی را برای نشست های پنهانی برگزیدند که محل برپایی نمایشگاه من است و با چشم در چشم شدن من نقشه هایشان به باد رفت.

شبی نیز باز وجود دوستی گرامی که از اعضای هیئت علمی دانشگاه هنر شیراز است بار دیگر من را با وجود گرانمایه خود بهره مند کرد. خانم دانا دادی و خواهر گرامی شان نمایشگاه من را مورد لطف قرار دادند.

گزارش عکسخانه از نمایشگاه عکس "10تا10"

یک روزنامه نگار و آموزگار اسپانیایی در بازدید از کافه گالری فردوسی:

_{(از مجموعه "10تا10" محمدحسین نیکوپور)}

مجموعه "10تا10" دارای تصاویری ساده و بسیار عمیق است / کاشی کاری های جنوب اسپانیا شبیه بناهای تاریخی شیراز است 

 در حاشیه برگزاری نمایشگاه عکس "10تا10" در کافه گالری فردوسی یک گردشگر اسپانیایی که به قصد دیدن شیراز به ایران سفر کرده است هنر ایرانی را ستود و ایرانی ها را مردمی دوست داشتنی دانست که خانواده هایی خلاق دارند. خانم "ماریا خوزه دل واله"، 34 ساله آموزگار زبان اسپانیایی که همسری ایرانی دارد و به صورت آزاد نیز روزنامه نگاری می کند در گفت و گو با خبرنگار مهر، شیرازی ها را شبیه مردم جنوب اسپانیا و کاشی کاری بناهای تاریخی اسپانیا را شبیه شیراز عنوان داشت.

نظر شما درباره نمایشگاه عکس "10تا10" چیست؟

این نمایشگاه را خیلی دوست داشتم. چراکه عکس های آن دارای ترکیب بندی های بسیار ساده ای است که در عین حال بسیار قدرتمند پدید آمده اند. این تصاویر همچنانی که ساده اند بسیار عمیق نیز هستند.

تصویر که از زنان در این نمایشگاه دیدی چگونه است؟

زنان در این مجموعه عکس بسیار نمادین هستند و بیانگر تصویری خاص از زنان ایرانی امروزند.

آیا تاکنون نمایشگاهی از ایران دیده اید؟

یکبار در بارسلونا نمایشگاهی از نقاشی های یک هنرمند ایرانی دیدم که بسیار رنگارنگ بود و حاوی آثاری صمیمانه از ایران بود.

درباره ی مردم ایران چه نظری داری؟

همه دوست داشتنی و میهمان نواز هستند. آنها با دیدن هر میهمان خارجی خوشحال می شوند و به محض اینکه متوجه می شوند من از اسپانیا به ایران آمده ام خوشامد می گویند و من در اینجا احساس آرامش و امنیت می کنم. از سویی خانواده های ایرانی خیلی خلاق هستند و در محیطی زیبا زندگی می کنند.

میراث فرهنگی شیراز را چگونه دیدی؟

بسیار دیدنی و زیبا هستند. من به باغ ارم، باغ عفیف آباد، آرامگاه حافظ و سعدی رفتم که خیلی رنگارنگ و جذاب است. جاهایی که رفتم سرشار از رنگ، زیبایی و ظرافت دلپذیر است. جاهایی که دیدم زیبا و مشهور است چراکه من تا پیش از دیدن تخت جمشید نمی دانستم که چنین ظرافتی در این اثر تاریخی نهفته است.

آیا شباهتی در شیراز و بارسلونا می بینی؟

شیراز خیلی شبیه بارسلونا است از این رو که خانواده های شیرازی مانند خانواده های اسپانیایی به باهم بودن اهمیت می دهند و من احساس می کنم این شباهت خیلی زیاد است. مردم ایران خیلی دوست داشتنی و روشنفکر هستند به ویژه جوانان ایرانی که بسیار روشنفکر هستند. در خارج از ایران نیز مردم اعتقاد دارند جوانان ایرانی اندیشمند، آزادی خواه و باهوش هستند. از سویی شباهت زیادی در مردم شیراز و اهالی جنوب اسپانیا در علاقه به خواب بعدازظهر دیدم. از آنجایی که شنیده ام مردم شیراز نیز به استراحت پس از کار اهمیت می دهند در اسپانیا هم برای نمونه مادر من پس از انجام کارهای روزانه و ناهار می خوابد و این برنامه سالهاست که برای 25 دقیقه تا نیم ساعت انجام می گیرد یا آنها که از 9 صبح تا 2 بعد از ظهر مشغول به کارند ترجیح می دهند برای نیم ساعت خواب عصرگاهی خود را به خانه برسانند و استراحتی هرچند کوتاه داشته باشند.

آیا نزدیکی دیگری هم احساس کردی؟

کاشی کاری های باغ عفیف آباد بسیار شبیه کاشی هایی است که در جنوب اسپانیا به کار رفته است. این سبک کاشی کاری در شرق و جنوب اسپانیا در دکوراسیون بناها به کار رفته است. بنابراین برای من بسیار این کاشی کاری ها آشناست.

درباره ی هنر ایران چه می دانید؟

می دانم که خوشنویسی ایران در کنار دیگر هنرهای ایرانی، بسیار زیبا و شناخته شده در دنیاست.

نمایشگاه عکس های "10تا10" با آثاری از محمدحسین نیکوپور تا 26 بهمن ماه 1392 از ساعت 9 تا 23 در کافه فردوسی شیراز به نشانی خیابان فردوسی، روبه روی هتل آپارتمان آرین برپاست.

منتشر شده در خبرگزاری مهر / یکشنبه 13 بهمن 1392

از مجموعه تازه ای که  با موضوع فتومونتاژ کار کرده ام یک اثر با عنوان "شی وارگی" در چهارمین جشنواره هنرهای تجسمی و سنتی "همه هنرمندان شهر" به نمایش گذاشته شد.

این فتومونتاژ که از میان سه اثر ارسالی انتخاب شده با مجموعه ای پیوند دارد که با بهره گرفتن از عنصر شی شدگی انسان تهیه کرده ام تجربه ی نوینی است که می خواهم در عکاسی آنرا پی گیری کنم.

چهارمین جشنواره "همه هنرمندان شهر" 4 تا 9 بهمن 1392 در 9 گالری شیراز برگزار می شود که در بخش مسابقه آن که به عکاسی می پردازد آثار برگزیده در مجموعه فرهنگی و هنری وصال به روی دیوار می رود.

... و این داستان ادامه دارد؛ حقوق عکاس خبری پایمال می شود

_{(پاتوق کتاب شیراز، عکس: محمدحسین نیکوپور به نقل از خبرگزاری مهر)}

امروز به صورت موردی نگاهی به خبرگزاری کتاب ایران می انداختم که با موضوعی شگفت انگیز اما تجربه شده روبه رو شدم. جریان از این قرار است که 27 آذرماه امسال گزارشی از راه اندازی پاتوق کتاب در شیراز به خبرگزاری مهر دادم که همراه با عکس هایم در بخش استان فارس این خبرگزاری درج شد. 

_{(عکسهای به کار رفته در صفحه فرهنگ و هنر روزنامه خبرجنوب 28 آذر1392)}

درحالیکه فردای آن روز گزارش روزنامه خبرجنوب همراه با مجموعه  عکس های من در این روزنامه درج شد اکنون در بخش استان های  خبرگزاری گرامی کتاب ایران نیز در خبری که این رسانه ی خبری به تاریخ 1 دی ماه امسال درج کرده عکسی همراه گشته که اتفاقا همان عکسی است که خبرگزاری مهر منتشر کرد.

_{(عکس به کار رفته از سوی خبرگزاری کتاب ایران)}

به هرحال انگار داستان رعایت نکردن حقوق عکاسان خبری به این مورد یا دیگر مواردی که دست کم برای من رخ داده را پایانی نیست و این داستان ادامه دارد...

نشست نقد و بررسی نمایشگاه "10تا10" در شیراز برگزار شد؛

_{(محمدحسین نیکوپور در این نشست نخستین عکس خبری راه یافته به جشنواره ها را نشان داد)}

کوبیدن عکس مستند روی دیوار هنر / این نگاه همچنان فتوژورنالیستی است

در نشستی با حضور 5 استاد عکاسی و گرافیک شیراز و دانشجویان رشته های گرافیک، نقاشی و معماری آثار نمایشگاه عکس "10تا10" به نقد و بررسی گذاشته شد.

در ابتدای این نشست که در کارگاه عکاسی موسسه آموزش عالی ارم شیراز برگزار شد محمدحسین نیکوپور با اشاره به جریان یافتن دوباره ی "دیوار هنر" دانشگاه ارم شیراز، گفت: دوره ی نوین دیوارهنر چون با برگزاری نشست نقد و بررسی آثار همراه شده، می شود این آغاز دوباره را چاپ مجدد دیوار هنر دانست.

منتقد نباید از نقد هنرمند بترسد

وی با اشاره به اینکه هنرمند نباید از نقد هراس داشته باشد، خاطرنشان کرد: منتقد هم نباید از نقد کردن هنرمند بترسد، چون به هرحال هنگامی که اثری آفریده می شود برای دیدن و لمس شدن است، از این رو مخاطب و صاحب نظر باید این حق را داشته باشد که درباره ی اثر رای بدهد و اینگونه نباشد که صاحب اثر خود را محق بداند که اثرش هیچ ایرادی ندارد و کامل است چراکه این نشانه دیدگاهی تکسویه می شود.

این عکاس خبری در ادامه با اشاره به پیشینه ی مجموعه عکس های این نمایشگاه که به مناسبت عاشورا به روی دیوارهنر رفت، گفت: خرسندم که دومین نمایشگاه فردی خود را در فضایی دانشگاهی برگزار می کنم، از این رو به خاطر این موضوع هیجان زده هستم.

نیکوپور با اشاره به اینکه گرچه نمایشگاه عکس "10تا10" دانشجویی برگزار شد، افزود: با اینکه این مجموعه در تعداد اندک و اندازه ی کوچکی برگزار شد، اما ارزشمند است، چراکه این نمایشگاه به نحوی آکادمیک از ابتدا تا انتها شکل گرفت.

وی خاستگاه این نمایشگاه را آیین های پرکشش محرم به ویژه روزهای تاسوعا و عاشورا در جنوب ایران عنوان کرد و گفت: چون این مراسم در بندردیلم تلفیقی از سنت و مدرنیته است، از این رو بر اساس تضادهای جاری در آن ترجیح دادم پوشش دهم.

این مستندساز، ادامه داد: این مجموعه نیز به یاد دوران عکاسی آنالوگ بر اساس عکاسی سیاه و سفید قرار داده شد و تعداد 36 فریم حلقه ی فیلم عکاسی انتخاب کردم که در نهایت برای نمایش روی دیوارهنر 10 فریم از این مجموعه انتخاب و به روی دیوار رفت.

این نگاه همچنان فتوژورنالیستی است

در ادامه این نشست پس از مرور عکس ها به صورت اسلایدشو، کیهان ولی نژاد، استاد عکاسی این دانشگاه یکی از نکات بارز مجموعه عکس های "10تا10" را محدود شدن این آثار در قالب 16در21 دانست و خاطرنشان کرد: موارد فنی عکس ها باعث شده هرچقدر هم عکاس ایده خوبی داشته باشد در نهایت جلوه ی مناسبی پیدا نکند.

ولی نژاد دیگر نکته ی نمایشگاه را روحیات قالب تحصیل در دانشکده ی خبر را در عکاس عنوان کرد و افزود: چراکه این نگاه همچنان فتوژورنالیستی است.

وی با مرور تک به تک عکس ها، گفت: در دنیای فتوژورنالیسم عکس هایی با مختصات این مجموعه ایرادی که ندارد، اتفاقا یک جور حسن است. اما اگر بخواهیم نگاهی هنری به ماجرا داشته باشیم به زبان ساده تر رویکرد عکاس به پدیده ای که همه ی ما با آن درگیر، شاهد و عضو فعال آن بوده ایم اطلاعات پیرامونی ارزش آثار را می کاهد.

این کارشناس ارشد عکاسی، ادامه داد: البته برخی آثار عکاس در این مجموعه فارغ از نگاه فتوژورنالیستی است، اما به این معنا نیست که نگاه خبری فاقد دید هنری است، بلکه رسالت اطلاع رسانی به جنبه هنری آن می چربد.

ولی نژاد با اشاره به اینکه این تصاویر ناخودآگاه ما را رقم می زند، خاطرنشان کرد: به این شکل که بیننده در صورت امکان اگر پیش بیاید از یک منظر بالاتر به موضوع نگاه می کند تا شاید بتواند نگاه عکاس را دوباره تجربه کند. بنابر این اگر عکسی در ذهن ماندگار شود با اطمینان یک جایی ناخودآگاه بیننده آن واکنش را خواهد داشت.

جزئیات بارمعنایی عکس مستند اجتماعی را بیشتر می کند

وی با تاکید بر اینکه آخرین تاثیری که از عکس بر ذهن می ماند، کامل شدن عکس است، گفت: تاکید بر جزئیات می تواند در عکس های مستند بار معنایی موضوع را بیشتر کند. از این رو به جای اینکه عکاس دید مستقیمی به عاشورا داشته باشد، رویدادهای پیرامونی می تواند توصیف شود که معمولا در عکس هایی که از صحنه های این مراسم می بینیم این موارد کمتر ثبت شده است.

ولی نژاد به دانشجویان توصیه کرد: زمانی که دارید کادری می بندید بر اساس عکاسی حرفه ای پس از پیدا کردن سوژه اصلی همزمان با آن چهارگوشه کادر را بررسی کنید تا افزودنی های عکس مشخص شود. چراکه این افزودنی ها یا به ترکیب بندی کمک می کند یا کادر را آزار می دهد، چراکه هم هست و هم نیست در حالیکه تعلیقی که آن نقطه اضافی ایجاد می کند باید دید در فضای عکس همخوانی دارد یا خیر.

مترجم کتاب "عکاسی؛ هنری میان مایه" در پاسخ به پرسش دانشجویی درباره ی اینکه چگونه می توان عکاسی از آیین های مذهبی را به صورت هنری دنبال کرد، گفت: برای اینکار در نظر گرفتن بار حسی کار از همه موارد مهمتر است با حفظ این نکته که باید نشان داد که اینجا مراسمی به نام عاشورا برگزار می شود، اما مهم نیست درکدام نقطه ایران قرار دارد، آدم های آن چه شکل و شمایلی دارند، چه کسی آنرا برگزار می کند و مهم هم این نیست که خروجی عکس چه می تواند باشد.

وی، تصریح کرد: چه بسا از دید کسانی که عکس را سفارش می دهند عکسی خوشایند نباشد، اما اینکه عکس حاوی بخشی از واقعیت بیننده را با پدیده ی موردنظر بیشتر آشنا کند.

دیگرگونگی روایت عاشورا در این مجموعه به روشنی دیده می شود

محمدعلی کریمی پور در این نشست خواستار تجسمی تر شدن نگاه عکاس گرافیست شد و گفت: هنگامی که هنرمند به عکاسی می پردازد هر عنصری که در قاب می گنجد باید دارای هویت و معنا باشد.

این کارشناس گرافیک عکاسی از آیین های سنتی را سخت توصیف کرد و ادامه داد: آن چنان عکاس تحت تاثیر شرایط و موقعیت قرار می گیرد که خیلی از زوایای پیش بینی شده موضوع به هم می ریزد.

وی کار عکاسان خبری را حاوی نکاتی عنوان کرد و افزود: فتوژورنالیست می تواند به شیوه ای عکاسی کند که به روشنی امضای وی در اثر تشخیص داده شود. از این رو عکاس در چنین موضوعاتی نیازمند نگاه خاص تری است.

مجید اسلمی، کارشناس ارشد نقاشی نیز چیدمان و برش عکس ها را در این مجموعه مورد تاکید قرار داد و گفت: دیدگاه عکاس در این مجموعه عکس متاثر از کار خبری است، چراکه در عکس ها به زمینه کمتر توجه شده است.

وی دید عمق نمایانه ی عکاس را در این مجموعه فراموش شده دانست و خاطرنشان: دیگرگونگی روایت عاشورا در این مجموعه به روشنی دیده می شود.

فرهاد نادری هم در نقد عکس های "10تا10"، همه ی دغدغه ها در این مجموعه را فتوژورنالیستی دانست و گفت: خیلی از عکاسان خبری با تکیه بر فرم، فضا و ساختار توانسته اند کارهایی با مختصات استنادی به همراه قاب تصویری ارزشمندتری ارایه دهند، از این رو در کلیت عکس های این مجموعه یا دیگر آثار نیکوپور همواره چیده شدن تمامی خوراک های تصویری مانند همه ی فتوژورنالیست ها دیده می شود، چراکه عکاس خبری می خواهد همه چیز را در عکس خود داشته باشد تا تمام عناصر تصویری که کمک می کند مخاطب با محتوای تصویری ارتباط برقرار کند از دست برود به این خاطر است که فضای فرمی و معنایی در کنار یکدیگر قرار گرفته است.

این کارشناس ارتباط تصویری، خاطرنشان کرد: اکنون دیگر زمان معنادرمعنایی نیست، چراکه مخاطب با یک معنا ارتباط برقرار می کند.

وی سفره تصویری عکاس خبری را همراه با نشانه ها و فرم عنوان کرد و افزود: وقتی تاکید بر نشانه هاست با حداقل کردن عناصر در کادرها می توان به تصاویر بهتری رسید

عکس های "10تا10" برداشت های شخصی است

جمشید آراسته هم در این نشست جسارت عکاس این مجموعه را ستود و گفت: عکس های این مجموعه بیشتر برداشت های شخصی است تا اینکه دریافت مخاطب خودبه خود شکل گیرد.

این گرافیست موضوع عاشورا را مورد تاکید قرار داد و خاطرنشان کرد: عاشورا هرگاه مسیر خود را درنوردیده بیشتر به دل نشسته است تا اینکه ما بخواهیم این حماسه را شخصی سازی کنیم و در قالب تعاریفی قرار گیرد که شخصی است.

در پایان نشست نقد و بررسی نمایشگاه یادشده، نیکوپور نخستین دوربینی که عکاسی را با آن آغاز کرد در کنار نخستین عکس خبری خود که در گام های اولیه عکاسی به جشنواره های عکس راه یافت به نمایش گذاشت.

نمایشگاه عکس های مستند اجتماعی محمدحسین نیکوپور با عنوان "10تا10" از 26 آذر تا 3 دی ماه برگزار شد.

گزارش خبرگزاری ایسنا اینجا بخوانید

گزارش روزنامه عصرمردم اینجا بخوانید

گزارش سایت ارشادفارس اینجا بخوانید

گزارش سایت مطبوعات فارس اینجا بخوانید

نمایشگاه عکس"۱۰تا۱۰" در شیراز برپا می شود

نمایشگاه عکس با عنوان "۱۰تا۱۰" کاری از محمد حسین نیکوپور عکاس خبری شیراز برپا شد.

بخشی از 36 فریم عکسی که محمدحسین نیکوپور در جریان عاشورای حسینی بندر دیلم در استان بوشهر گرفته با عنوان "10 تا 10" در نمایشگاهی دانشجویی میهمان "دیوار هنر" موسسه آموزش عالی ارم شیراز می شود. "10تا10" اشاره ای 10 فریمی به روز دهم محرم است.

در این نمایشگاه که از 26آذر تا سوم آذرماه 1392 در این دانشگاه برگزار می شود 10 فریم از عکس های مجموعه 36 تایی این هنرمند عکاس در اندازه ی 16 در 21 سانتی متر با تکنیک تکرنگ سیاه و سفید به نمایش در می آید.

نیکوپور که این عکس ها را در جریان آئین های روز عاشورای محرم امسال در بندردیلم استان بوشهر تهیه کرده است به تشریح این مجموعه پرداخت و گفت: سال 1384 در جریان آئین های محرم بندردیلم به عکاسی به شیوه فتوشیمی(عکاسی آنالوگ) پرداختم که به نظرم از تجربه های شیرینی بود که در طول دوران عکاسی مستند- اجتماعی به دست آوردم، از این رو امسال نیز با همین رویکرد به این نقطه از جنوب سفر کردم تا بار دیگر گوشه هایی از آئین های سنتی و مدرن عاشورا را عکاسی کنم، چراکه در طول سالیانی که از برپایی سوگواری های سیدالشهدا(ع) می گذرد این آئین ها به مرور دچار دگرگونی هایی شده است که نیاز به مطالعه دارد و باید برای ماندگاری آن کاری تصویری صورت می گرفت.

کنکاش تصویری با نگاهی موشکافانه به آئین های عاشورا

این هنرمند که اکنون در مقطع کارشناسی ارتباط تصویری مشغول به تحصیل است و کاردانی خود را در رشته عکاسی خبری از دانشکده خبر شیراز دریافته، مجموعه عکس های مستند – اجتماعی با رویکرد آئینی را در ایران نیازمند سازوکارهایی ویژه عنوان کرد و افزود: چون در کشور ما نگاه به این ژانر عکاسی همواره به گونه ای بوده که دست کم تصویری مبهم از این گونه عکاسی را رقم زده است، از این رو در پیوند با آئین های مذهبی همچنانی که جنبه های اصلی این آئین ها بیشتر مورد توجه قرار گرفته، می شود با نگاهی موشکافانه حاشیه های این آئین ها هم به کنکاش تصویری گذاشته شود.

نیکوپور با اشار به اینکه در تهیه مجموعه مستند تصویری "10 تا 10" ویژگی های گرافیکی و کارکردهای این هنر را در کنار عکاسی مورد توجه قرار داده است،  منظور از 36 فریمی بودن این مجموعه را ادای دینی به عکاسی فتوشیمی(آنالوگ) عنوان کرد و گفت: با توجه به اینکه در سال 84 با دوربین فتوشیمی به سراغ این موضوع رفتم و اکنون نیز بر اساس همان نگاتیوهای عکاسی دید خود را ارتقا دادم، از این رو برای گرامی داشتن فن عکاسی آنالوگ که پایه و اساس هنرهای تصویری است و به یاد حلقه های 36تایی فیلم 135 عکاسی مجموعه ی یادشده را به این صورت برگزیدم.

وی اعلام کرد:عنوان "10تا10" اشاره ای است به 10 فریم عکسی که از روز دهم محرم گرفته ام.

وی با یادآوری اینکه عکاسی مستند- اجتماعی و خبری بیش از اینکه امروزه مدیون فناوری های جدید دیجیتال باشد، خود را مدیون دوربین ها و ابزار آنالوگ می داند، تصریح کرد: عکاسی گرچه به کمک دیجیتالی شدن دست کم در سرعت عمل بخشیدن به کار عکاسان خبری و مستند – اجتماعی گام های بلندی برداشته است، اما دچار آفت هایی هم شده که باید از سوی کارشناسان این هنر به جامعه عکاسی و کسانی که گام به این وادی از هنر می نهند گوشزد شود.

عکاسی خبری با تعاریف و آفت های نوین دستخوش دگرگونی است

این عکاس خبری رسانه های داخلی و خارجی تفاوت میان عکاس خبری و عکاسان دیگر ژانرها را در تفاوت نگاه و انتقال مفاهیم بی واسطه عنوان کرد و گفت: بر اساس تئوری های آکادمیک عکاس خبری صرفا با در نظر گرفتن عناصر و ویژگی های خبررسانی معرفی می شود، گرچه به نظر من در دنیای امروز که همگی در وضعیت پسامدرن به سر می بریم تعاریف پیشین دستخوش دگرگونی شده و عکاسی خبری نیز از این وضعیت مستثنی نیست. از این رو تفاوت عکاسی خبری در دیدگاه نوین تنها ژانری است که دیگر ژانرهای عکاسی را در خود جای می دهد در حالیکه سایر شاخه های عکاسی به تنهایی کارکرد ویژه خود را دارند.

نیکوپور دخالت دید هنری در عکس خبری را بی تاثیر ندانست و خاطرنشان کرد: گرچه همواره عنوان می شود که عکس خبری تنها باید انتقال دهنده مفاهیم خبری باشد، اما از سویی چنانچه محصول عکاس خبری ردپایی از دیدگاه های هنری نیز داشته باشد اینگونه نیست که متهم به مخدوش کردن این ژانر بشود. چراکه به طور مثال در عکاسی ورزشی که این نیز زیرمجموعه عکاسی خبری قرار دارد با استفاده از تکنیک های عکاسی می شود همراه با اطلاع رسانی جنبه های زیباشناسی عکس را هم رعایت کرد یا در عکاسی تئاتر و استیج این موضوع صادق است.

گام های دیجیتالیزم بلندتر و چابک تر شده است

وی یکی از دیگر آفت های دیجیتالیزم در عکاسی را تفاوت دیدگاه برشمرد و گفت: در دنیای امروز گرچه سرعت فناوری ها و گام های دیجیتالیزم بلندتر و چابک تر شده است، از سویی نیز آفت های این شتاب گریبانگیر آنهایی شده که رعایت موازین قانونی و حرفه ای نمی کنند و با دیدگاهی غیرحرفه ای پا به عرصه های گسترده هنر عکاسی گذاشته اند تا این موضوع شدت بگیرد که گروهی تنها کاربر دوربین عکاسی اند و نه عکاس. چراکه بیش از اینکه تکیه بر دانش عکاسی را در گرفتن عکس رعایت کنند ترجیح می دهند در نقش کسی که دوربین را راهبری می کند ظاهر شوند. این موضوعی است که متاسفانه در کشورما به خاطر رعایت نشدن قوانین کپی رایت در تمامی زمینه ها آشکار است و تا هنگامی که به صورت سفت و سخت این قانون رعایت نشود گروهی از این بازار آشفته دیجیتالیزم بهره می برند.

این عکاس خبری آزاد با مهم برشمردن آموزش عکاسی به صورت پایه ای بر اساس آموزه های فتوشیمی(آنالوگ) قرار گرفتن پایه عکاسی به شیوه ی دیجیتالی را در دانشکده های عکاسی فارس مناسب اما ناکافی عنوان و تصریح کرد: اینکه آموزش های آکادمیک بر اساس فناوری های روز در دانشکده ها صورت می گیرد خود به تنهایی کاری پسندیده است، اما به فراموشی سپردن تاریخچه و خاستگاه عکاسی کاری است که نباید از سوی کارگزاران و استادان رشته های هنری به ویژه هنرهای تصویری مبنای آموزش علاقه مندان هنرهای تجسمی قرار گیرد.

آموخته های عکاسان تجربی در هیچ کتاب و جزوه ای قرار نمی گیرد

نیکوپور با ستودن تلاش های هنرمندانی که به صورت تجربی عکاسی را دنبال می کنند، بهره بردن از تجربیات این گروه از عکاسان را در شاخه های مختلف عکاسی راهگشای تعالیم امروزی این هنر در موسسه های آموزشی و دانشکده ها عنوان کرد و افزود: با رشدی که رشته های هنرهای تصویری به کمک فناوری های نو در دهه ی اخیر داشته می شود این آموزه ها را همراه با دانش نوین در قالب کارگاه های مستمر به کار گرفت تا هم بخشی از آموخته های عکاسان تجربی که در هیچ کتاب و جزوه ای قرار نگرفته در اختیار علاقه مندان به عکاسی قرار گیرد و هم آموزش ضمن خدمتی باشد برای آنهایی که هیچگاه این فرصت نیافتند که عکاسی را به صورت آکادمیک دنبال کنند.

گزارش خبرگزاری مهر را اینجا بخوانید

گزارش خبرگزاری تسنیم را اینجا بخوانید

گزارش سایت ارشاد فارس را اینجا بخوانید

گزارش سایت عکاسی را اینجا بخوانید

گزارش سایت عکسخانه را اینجا بخوانید

گزارش سایت خبرپارسی را اینجا بخوانید

گزارش سایت مطبوعات فارس را اینجا بخوانید

گزارش روزنامه خبرجنوب را اینجا ببینید

گزارش روزنامه عصرمردم را اینجا بخوانید

گزارش روزنامه نیم نگاه را اینجا بخوانید

مروری بر تازه ترین نسخه سینمایی جنگ افروزان؛ سقوط کاخ سفید با اندیشه های سیاه

_{(جمی فاکس در نقش باراک اوباما در فیلم سینمایی "سقوط کاخ سفید"/ عکس: فارس)}

محمدحسین نیکوپور: به نظر می رسد بار دیگر با نزدیک شدن دو دشمن دیرین در عرصه ی دیپلماتیک برای فروریختن دیوار بی اعتمادی میان کشورهای ایران و آمریکا افراطی های گروه های سیاسی و کنشگران دیگر عرصه های این کشورها بیکار ننشسته و بر طبل خشونت طلبی می کوبند تا این نیمچه روزنه ای که میان دیپلماسی فروخفته باز شده دوباره مسدود شود.

گرچه در میانه بازار نه چندان گرم جناح رسانه ای افراطی ها در ایران که به سرکردگی رسانه های نه چندان خوشنام این گروه خشن صحنه گردانی می شود هنوز خودزنی ها به شرایط بحرانی نزدیک نشده، اما در آن سوی اقیانوس آنجا که قلب رسانه های سرگرمی ساز آمریکا قرار دارد این خشونت ورزی ها در شکل تولیدات سینمایی به سرعت درحال انجام است و محصولات دسته چندم سینمایی نیازی به این نزدیکی دیپلماتیک را بر نمی تابند تا مانند سلف خویش در رسانه های نوشتاری و اینترنتی خود در ایران با هماهنگی ناخودآگاهی از یک آبشخور ارتزاق کنند.

در نزدیک ترین و تازه ترین این دشمنی هاکه پیشتر نیز در نمونه های هالیوودی نیز تجربه شده، با کمترین فاصله از توافق های نصف و نیمه صورت گرفته میان دیپلمات های پرتلاش دو کشور گروه افراطی قرار گرفته در استودیوهای هالیوود بیکار ننشسته و این بار در محصولی سینمایی با عنوان "whitehouse down" شاهکاری دسته چندم از بی دقتی و ناآگاهی به علاقه مندان سینمای اکشن عرضه شده است تا دوباره موجی از بازی های خنده دار خارج از محدوده ی سیاست بازی های دو کشور شکل بگیرد.

در این فیلم که مانند نمونه های گذشته هالیوود دست کم تلاش نشده با یک مشاوره ی کوچک ضعف های فیلمنامه و داستان برطرف شود هنوز ایرانی ها دارای نژادی عرب تبار معرفی شده و در شاهکاری بزرگتر نامی که برای رئیس جمهور جدید ایران برگزیده شده در نوع خود ابتکاری به یادماندنی است و باید به نویسندگان فیلمنامه ی این اثر سینمایی کم ارزش برای انتخاب نام "الشریف" به جای نام خانوادگی حسن روحانی تبریک گفت!

از سوی دیگر این بی دقتی در جایی که نام های کمتر مشهورتر شهرهایی چون چابهار یا نطنز در میان جامعه جهانی می توانست الگویی باشد برای شناخت بهتر ملیت ایرانی ها این گاف به قدری بزرگ است که قابل جبران نیست.

خنده دارتر اینکه علیرغم ریزه کاری های این فیلم در به تصویر کشیدن چالش هایی که رئیس جمهور رنگین پوست آمریکا را در این اکشن سینمایی در حل و فصل موضوع پرونده هسته ای ایران با آن روبه رو می کند استفاده از تیتر "دیپلماسی تلفنی" در صفحه نخست یکی از روزنامه های آمریکاست که با عکسی از هیئت سیاسی ایرانی که باید با ترکیبی از پوشش و ظاهر ایرانی تصویر شود رئیس جمهور ایران را در سفر به آمریکا با پوشش دشداشه و چفیه و اگال عربی عرضه داشته است.

این ها همه در کنار نوع کاراکتری که از رئیس جمهور صلح طلب آمریکا در "whitehouse down" تصویر شده گرچه میزان تحمل پذیری آرا و نظرات مختلف را نمایندگی می کند، اما در لحظاتی به تمسخر کشیدن شخصیتی سیاسی را از باراک اوباما تداعی می کند. این دست کم گرفتن ها در صحنه هایی این فیلم اکشن را به نسخه هایی از فیلم های دسته چندم طنز و کمدی نزول داده و دقایقی تمسخرآمیز از این رئیس جمهور با نفوذ در میان جامعه جهانی معرفی کرده است.

با این حال این فیلم اکشن به نوعی تلاش کرده علیرغم اندیشه های افراطی طیفی از گروه های افراطی داخل آمریکا که اتفاقا همواره با جانبداری از تئوری جنگ بقای کارخانه های اسلحه سازی آمریکا را حفظ کند، میزان نفوذ این طیف را در کنار خشونت ورزان عربی که همواره بقای خود را در آشوب در خاورمیانه به ویژه ایران می بینند به تصویر بکشد.

این درحالیست که چندی پیش نیز این داستان پیش از اینکه توسط رولاند امریش دستمایه اثری سینمایی قرار گیرد در نسخه ای دیگر از اکشن های هالیوودی با عنوان" Olympus Has Fallen" به کارگردانی آنتونی فوکوآ تجربه شده بود.

* خلاصه ای از فیلم سقوط کاخ سفید

چانینگ تیتم در «سقوط کاخ سفید» (White House Down) نقش جان کیل مامور حفاظت از کنگره آمریکا را بازی می‌کند که با درخواست او برای پیوستن به سازمان اطلاعات و امنیت مخالفت شده است.

او همراه دخترش در یک تور به کاخ سفید شرکت می‌کند، اما همزمان یک گروه شبه‌نظامی بسیار مسلح کاخ سفید را تحت کنترل و جیمز سایر رئیس جمهور آمریکا (جیمی فاکس) را به گروگان می‌گیرد. در شرایطی که هرج و مرج کشور را فرا گرفته، کیل باید رئیس جمهور، دخترش و کشور را نجات بدهد.

مشخصات فیلم را اینجا دنبال کنید

 

به واسطه یک بنر اطلاع رسانی در شیراز ؛ استان فارس به دریای خزر متصل شد

 پس از اتصال استان فارس به خلیج فارس، در حاشیه برگزاری نخستین همایش بازاریابی ناحیه جنوب کشور توسط پست بانک جمهوری اسلامی در شیراز، این استان به دریای خزر نیز متصل شد.

 امروز در ورودی محل همایش اشتباهی بزرگ در بنر ورودی خودنمایی می کرد که نظر هر بیننده ای را به خود جلب کرد.

در این بنر که متاسفانه با وجود امکانات گسترده طراحی و چاپ اقلام تبلیغاتی در شیراز به موسسه ای در تهران سفارش داده شده است، نام "خلیج فارس" به اشتباه "دریای خزر" درج شده بود.

این درحالیست که نمایندگان استان های حوزه خلیج فارس هم در این همایش منطقه ای حضور داشتند.

مسئولان برگزاری این همایش پس از آگاهی خبرنگاران از این جریان بنر مذکور را جمع آوری کردند.